درگذشت حسن حبیبی، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران، بار دیگر نام یکی از چهره‌های نسل طلایی فوتبال این کشور را به صدر اخبار آورد. او رهبر تیمی بود که نخستین قهرمانی ایران در جام ملت‌های آسیا را رقم زد. اما حسن حبیبی درگذشت؛ این چهره تاریخی فوتبال ایران چه مسیری را طی کرد و چه میراثی از خود بر جای گذاشت؟
حسن حبیبی درگذشت؛ علت مرگ چه بود؟
حسن حبیبی، پیشکسوت فوتبال ایران و کاپیتان سابق تیم ملی، شامگاه دوشنبه ۲ نوامبر ۲۰۲۶، برابر با ۱۱ آبان ۱۴۰۵، در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت.
بر اساس گزارش رسانه‌های ورزشی ایران، او پس از یک دوره طولانی بیماری جان خود را از دست داد. با این حال، جزئیات دقیق بیماری و علت پزشکی مرگ او در گزارش‌های اولیه به‌صورت رسمی و یکسان اعلام نشده است.
حبیبی متولد ۱۸ بهمن ۱۳۱۸ در کرمان بود و هنگام مرگ ۸۶ سال داشت. خبر درگذشت او برای علاقه‌مندان فوتبال ایران اهمیت ویژه‌ای داشت؛ زیرا نامش با یکی از مهم‌ترین دوره‌های تاریخ تیم ملی و نخستین قهرمانی آسیایی این کشور گره خورده است.
کاپیتان تیم قهرمان آسیا چه افتخاری به دست آورد؟
مهم‌ترین بخش کارنامه ورزشی حسن حبیبی به حضور او در تیم ملی ایران در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بازمی‌گردد. او در پست مدافع بازی می‌کرد و به‌تدریج به یکی از بازیکنان تأثیرگذار تیم ملی تبدیل شد.
حبیبی کاپیتان تیم ایران در جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ بود؛ رقابت‌هایی که در تهران برگزار شد و با قهرمانی تاریخی ایران به پایان رسید. این نخستین قهرمانی ایران در جام ملت‌های آسیا بود و تیم ملی با پیروزی در دیدار نهایی مقابل اسرائیل، جایگاه خود را در فوتبال قاره تثبیت کرد.
او همچنین در بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ بانکوک حضور داشت؛ مسابقاتی که تیم ایران در آن به مدال نقره رسید. حضور در المپیک ۱۹۶۴ توکیو نیز از دیگر بخش‌های مهم دوران بازیگری او بود.
حبیبی در طول سال‌های حضورش در تیم ملی، علاوه بر توانایی‌های فنی، به‌عنوان بازیکنی باتجربه و رهبر تیم شناخته می‌شد؛ نقشی که در انتخاب او به‌عنوان کاپیتان نسل قهرمان آسیا تأثیر داشت.
از شاهین و استقلال تا پاس تهران
حبیبی دوران باشگاهی خود را با تیم شاهین آغاز کرد و سپس به استقلال، که در آن زمان با نام تاج شناخته می‌شد، پیوست. با تشکیل تیم پاس تهران، به این باشگاه رفت و بخش مهمی از دوران حرفه‌ای خود را در آنجا سپری کرد.
او پس از پایان دوران بازیگری، فعالیت خود را در فوتبال به‌عنوان مربی ادامه داد و در پاس تهران نیز مسئولیت فنی بر عهده گرفت. تجربه حضور در باشگاه‌های مختلف، او را به یکی از چهره‌های شناخته‌شده فوتبال ایران در عرصه مربیگری تبدیل کرد.
چرا حسن حبیبی به یکی از مربیان مهم فوتبال ایران تبدیل شد؟
پس از انقلاب اسلامی، حبیبی به‌عنوان یکی از مربیان باتجربه فوتبال ایران فعالیت خود را ادامه داد. او در سال ۱۹۷۹ هدایت تیم ملی بزرگسالان را بر عهده گرفت و نخستین سرمربی تیم ملی پس از انقلاب بود.
یکی از نتایج مهم دوران مربیگری او، کسب مقام سوم ایران در جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰ کویت بود. او همچنین در تیم ملی امید ایران فعالیت کرد و در دوره‌های مختلف در مسیر آماده‌سازی این تیم برای رقابت‌های انتخابی المپیک نقش داشت.
حبیبی در سطح باشگاهی نیز سال‌ها با تیم آرارات تهران همکاری کرد و در ادامه تجربه مربیگری در تیم‌هایی مانند برق شیراز و استقلال اهواز را به دست آورد.
او در طول فعالیت حرفه‌ای خود با نسل‌های مختلفی از بازیکنان فوتبال ایران همکاری داشت و از جمله مربیانی بود که ارتباط میان نسل قدیم و جدید فوتبال کشور را حفظ کرد.
فوتبال ایران با درگذشت حسن حبیبی چه چیزی را از دست داد؟
درگذشت حبیبی تنها از دست رفتن یک بازیکن قدیمی یا مربی باسابقه نیست؛ او بخشی از نسلی بود که فوتبال ایران را در دهه ۱۹۶۰ به سطح تازه‌ای رساند و نخستین قهرمانی آسیایی تیم ملی را رقم زد.
نام او بیش از هر چیز با بازوبند کاپیتانی تیم قهرمان آسیا در سال ۱۹۶۸ پیوند خورده است؛ افتخاری که همچنان یکی از نقاط مهم تاریخ فوتبال ایران به شمار می‌رود.
حبیبی پس از پایان دوران بازیگری نیز از فوتبال فاصله نگرفت و سال‌ها در جایگاه مربی به فعالیت ادامه داد. به همین دلیل، یاد او نه‌تنها در میان هم‌نسلانش، بلکه در تاریخ مربیگری و شکل‌گیری نسل‌های بعدی فوتبال ایران نیز باقی خواهد ماند.
