دزدانی ناشناس با یک دستگاه حفاری صنعتی وارد خزانه یک بانک آلمانی شدند و بیش از سه هزار صندوق امانات را خالی کردند. سرقتی که بدون شکستن درِ اصلی بانک انجام شد، خسارتی احتمالی تا ۱۰۰ میلیون یورو بر جای گذاشت و هزاران مشتری را با کابوسی مالی روبهرو کرد.
۱۰۰ میلیون یورو چگونه از خزانه بانک ناپدید شد؟
ماجرا در شعبه بانک پسانداز «اشپارکاسه» (Sparkasse) در منطقه بور شهر گلزنکیرشن آلمان اتفاق افتاد. سارقان از تعطیلات کریسمس در اواخر دسامبر ۲۰۲۵ استفاده کردند؛ زمانی که رفتوآمد در ساختمان و اطراف آن کمتر بود.
بر اساس اطلاعات پلیس، آنها ابتدا از طریق یک پارکینگ مجاور وارد ساختمان شدند و سپس به اتاق بایگانی در زیرزمین دسترسی پیدا کردند. اما هدف اصلی آنها در پشت دیواری بتنی و در بخش حفاظتشده خزانه قرار داشت.
سارقان با استفاده از یک دستگاه حفاری صنعتی، حفرهای در دیوار بتنی ایجاد کردند و به اتاق نگهداری صندوقهای امانات رسیدند. آنها تقریباً تمام صندوقهای موجود را باز کردند و پول نقد، طلا، جواهرات و اشیای ارزشمند مشتریان را با خود بردند.
پلیس اعلام کرد که در این سرقت بیش از ۳۲۰۰ صندوق امانات هدف قرار گرفتهاند و تعداد افراد آسیبدیده از سه هزار نفر فراتر رفته است.
چرا هیچکس متوجه سرقت نشد؟
یکی از عجیبترین بخشهای این پرونده، ماجرای هشدار آتشسوزی در ساختمان بانک است.
صبح شنبه ۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، سامانه اعلام حریق بانک فعال شد و نیروهای پلیس و آتشنشانی به محل رفتند. با این حال، در بررسی اولیه نشانه آشکاری از آتشسوزی یا تخریب پیدا نکردند و محل را ترک کردند.
دو روز بعد، بامداد دوشنبه ۲۹ دسامبر، هشدار دیگری به صدا درآمد. این بار نیروهای امدادی با صحنهای کاملاً متفاوت روبهرو شدند: دیواری سوراخشده و خزانهای که صندوقهای امانات آن تخلیه شده بود.
بررسیهای بعدی نشان داد که نخستین هشدار در روز شنبه نیز از ساختمان بانک صادر شده بود. با این حال، در آن زمان نشانهای که بتواند مأموران را به وجود سرقت هدایت کند، شناسایی نشده بود.
این اتفاق پرسشهای جدی درباره عملکرد سامانههای امنیتی و نحوه بررسی هشدارها ایجاد کرد؛ پرسشهایی که بعدها به یکی از محورهای اختلاف میان مشتریان و مدیریت بانک تبدیل شدند.
چرا رقم سرقت به ۱۰۰ میلیون یورو رسید؟
در ساعات اولیه پس از کشف سرقت، پلیس آلمان خسارت را بین ۱۰ تا ۹۰ میلیون یورو برآورد کرد. چند روز بعد، گزارشهایی منتشر شد که احتمال میداد ارزش اموال سرقتشده از ۱۰۰ میلیون یورو نیز بیشتر باشد.
اما چرا هنوز رقم دقیق مشخص نیست؟
دلیل اصلی این است که بانکها معمولاً از محتویات دقیق صندوقهای امانات مشتریان اطلاع ندارند. افراد میتوانند پول نقد، طلا، جواهرات، اسناد و اشیای شخصی خود را در این صندوقها نگهداری کنند، بدون آنکه فهرست کاملی از تمام داراییهایشان در اختیار بانک باشد.
طبق اطلاعات منتشرشده، شعبه موردنظر ۳۲۵۶ صندوق امانات داشته و تقریباً همه آنها بهزور باز شده بودند. سقف پوشش بیمهای استاندارد هر صندوق نیز ۱۰ هزار و ۳۰۰ یورو اعلام شده بود؛ مگر اینکه مشتری قرارداد بیمه تکمیلی جداگانه داشته باشد.
به همین دلیل، رقم ۱۰۰ میلیون یورو یک برآورد رسانهای و احتمالی از خسارت کلی است، نه مبلغ قطعی تأییدشده توسط پلیس. آنچه قطعی است، حجم گسترده سرقت و تعداد بالای مشتریانی است که داراییهایشان را از دست دادهاند.
سارقان چگونه از بانک فرار کردند؟
پلیس در بررسی تصاویر دوربینهای مداربسته پارکینگ مجاور، سرنخهایی از رفتوآمد افراد نقابدار به دست آورد. همچنین شاهدانی گزارش دادند که چند مرد را در شب ۲۷ به ۲۸ دسامبر در حال حمل کیفهای بزرگ در راهپله پارکینگ دیدهاند.
در تصاویر منتشرشده، یک خودروی آئودی مشکی RS6 نیز دیده میشد که در ساعات اولیه دوشنبه از پارکینگ خارج شد. بررسیها نشان داد پلاک نصبشده روی این خودرو پیشتر در شهر هانوفر به سرقت رفته بود.
پلیس همچنین متوجه شد که سارقان از یک در اضطراری دستکاریشده برای دسترسی آسانتر از پارکینگ به ساختمان استفاده کردهاند. جزئیات فنی این عملیات نشان میدهد که آنها برای ورود به خزانه، زمان و تجهیزات قابلتوجهی در اختیار داشتهاند.
با وجود صدها سرنخ و بررسی گسترده تصاویر و شواهد، پرونده در ماههای بعد همچنان باز ماند. پلیس در آخرین اطلاعیههای رسمی منتشرشده تا آوریل ۲۰۲۶ اعلام کرد که هویت سارقان هنوز مشخص نشده و تحقیقات ادامه دارد.
مشتریان بانک چرا از مدیریت شکایت کردند؟
پس از انتشار خبر سرقت، صدها مشتری مقابل شعبه بانک تجمع کردند و خواستار توضیح درباره وضعیت داراییهای خود شدند. بسیاری از آنها پول نقد، طلای خانوادگی و جواهراتی را از دست داده بودند که ارزش مالی و عاطفی زیادی داشت.
برخی مشتریان معتقد بودند که بانک در حفاظت از صندوقهای امانات کوتاهی کرده و سامانههای امنیتی آن نتوانستهاند از چنین سرقتی جلوگیری کنند. در مقابل، مدیریت بانک اعلام کرد که خزانه بر اساس استانداردهای فنی و امنیتی مورد تأیید محافظت شده بود و خود بانک نیز از این اتفاق آسیب دیده است.
اختلاف بر سر مسئولیت بانک به دادگاه کشیده شد. تا نوامبر ۲۰۲۶، چندین پرونده حقوقی از سوی صاحبان صندوقهای آسیبدیده علیه بانک مطرح شده بود و قرار بود در اواسط نوامبر، کارشناس تعیینشده از سوی دادگاه وضعیت خزانه و تجهیزات امنیتی ساختمان را بررسی کند.
این بررسی میتواند در تعیین میزان مسئولیت بانک و حدود غرامت قابل پرداخت نقش مهمی داشته باشد.
آیا بزرگترین سرقت بانکی آلمان بدون پاسخ میماند؟
پرونده گلزنکیرشن فقط درباره سرقت پول و طلا نیست؛ بلکه به مسئله اعتماد عمومی به نظام بانکی نیز مربوط میشود. مشتریانی که برای محافظت از داراییهای خود به صندوقهای امانات اعتماد کرده بودند، حالا با این پرسش روبهرو هستند که چگونه سارقان توانستند از یک پارکینگ وارد ساختمان شوند، دیوار خزانه را سوراخ کنند و هزاران صندوق را خالی کنند.
پلیس همچنان در تلاش است تا هویت عاملان این سرقت را مشخص کند. از سوی دیگر، اختلاف حقوقی میان مشتریان و بانک درباره میزان خسارت و مسئولیت امنیتی نیز ادامه دارد.
شاید عجیبترین بخش ماجرا این باشد که سارقان برای رسیدن به میلیونها یورو، نه به شکستن درهای اصلی بانک نیاز داشتند و نه به حمله مستقیم به کارکنان؛ آنها از مسیری غیرمنتظره وارد شدند و با حفاری یک دیوار بتنی، یکی از بزرگترین سرقتهای بانکی تاریخ معاصر آلمان را رقم زدند.








