جام جهانی ۲۰۲۶ قرار بود جشن فوتبال باشد، اما حالا به صحنه یک رسوایی تبدیل شده است؛ محرومیت هواداران آفریقایی، سؤالهای جدی درباره عدالت در فوتبال ایجاد کرده است.
جام جهانی ۲۰۲۶؛ وقتی آفریقا پشت درها ماند
آفریقا یکی از ستونهای اصلی فوتبال جهان است؛ قارهای با میلیونها هوادار پرشور و تیمهایی که بارها تاریخساز شدهاند. با این حال، در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، بسیاری از هواداران آفریقایی عملاً از حضور در این رویداد بزرگ محروم شدهاند.
مشکلات ویزا، محدودیتهای سفر و سیاستهای سختگیرانه آمریکا باعث شده رویای دیدن بازیها از نزدیک، برای بخش بزرگی از این هواداران به رؤیایی دستنیافتنی تبدیل شود. این واقعیت، جام جهانی ۲۰۲۶ را از یک رویداد جهانی به مسابقهای نابرابر بدل کرده است.
تبعیض پنهان یا قانون عادی؟
مدافعان این محدودیتها میگویند قوانین ویزا «سیاسی» نیست و برای همه یکسان اعمال میشود. اما منتقدان معتقدند نتیجه عملی این سیاستها، تبعیضی آشکار است.
چگونه ممکن است هواداران کشورهای ثروتمند بدون مانع سفر کنند، اما هواداران آفریقایی با دیوارهای اداری و مالی روبهرو شوند؟ این پرسش، قلب بحث رسوایی جام جهانی ۲۰۲۶ است؛ جایی که قانون، عملاً نابرابری را بازتولید میکند.
فوتبال برای همه یا فقط برای پولدارها؟
یکی از جنجالیترین جنبههای جام جهانی ۲۰۲۶، افزایش سرسامآور قیمت بلیتهاست. حتی اگر مشکل ویزا حل شود، بسیاری از هواداران آفریقایی توان پرداخت هزینهها را ندارند.
در چنین شرایطی، فوتبال که همیشه بهعنوان «بازی مردم» شناخته میشد، به رویدادی لوکس برای طبقات خاص تبدیل شده است. این سؤال جدی مطرح میشود: آیا جام جهانی ۲۰۲۶ هنوز متعلق به همه است یا فقط به کسانی که پول و پاسپورت قدرتمند دارند؟
نقش فدراسیون جهانی فوتبال زیر ذرهبین
در میان این جنجالها، نگاهها به سمت FIFA دوخته شده است. نهادی که همواره از شعار «فوتبال برای همه» سخن میگوید.
منتقدان میپرسند چرا فیفا در برابر این محدودیتها سکوت کرده است؟ آیا مسئولیت میزبانی عادلانه فقط به ساخت ورزشگاهها محدود میشود، یا دسترسی برابر هواداران هم بخشی از آن است؟ سکوت فیفا، خشم بسیاری از هواداران و فعالان ورزشی را برانگیخته است.
جام جهانی ۲۰۲۶ و زخم قدیمی آفریقا
برای بسیاری از آفریقاییها، این ماجرا یادآور تاریخ طولانی حذف و نادیدهگرفتن است. قارهای که استعدادهایش فوتبال جهان را تغذیه میکند، اما هنگام جشن، سهمی کامل ندارد.
جام جهانی ۲۰۲۶ بهجای ترمیم این زخم قدیمی، آن را عمیقتر کرده است. هوادارانی که سالها تیمهای محبوب خود را تشویق کردهاند، حالا باید بازیها را از پشت صفحه تلویزیون ببینند.
واکنشها در شبکههای اجتماعی
در شبکههای اجتماعی، هشتگهای اعتراضی بهسرعت ترند شدند. کاربران از «ننگ جام جهانی» نوشتند و تصاویر مقایسهای از هواداران محروم آفریقایی و تماشاگران مرفه کشورهای غربی منتشر کردند.
این واکنشها نشان میدهد مسئله فقط یک مشکل ویزا نیست، بلکه بحرانی حیثیتی برای جام جهانی ۲۰۲۶ است؛ بحرانی که اعتبار این رویداد را زیر سؤال برده است.
آیا این رسوایی قابل اصلاح است؟
برخی کارشناسان معتقدند هنوز زمان برای اصلاح وجود دارد؛ از تسهیل ویزا گرفته تا سهمیههای ویژه برای هواداران آفریقایی. اما سؤال اینجاست که آیا ارادهای برای این تغییر وجود دارد؟
اگر اقدامی صورت نگیرد، جام جهانی ۲۰۲۶ ممکن است بهعنوان نماد بیعدالتی در تاریخ فوتبال ثبت شود؛ جامی که به نام جهان، اما به کام عدهای خاص برگزار شد.
مطالعه بيشتر : پیام شاهزاده رضا پهلوی؛ پایان حرف، زمان عمل فرا رسیده
جام جهانی ۲۰۲۶ قرار بود جشن وحدت باشد، اما حالا به آینهای از نابرابری تبدیل شده است. حذف عملی هواداران آفریقایی، روح فوتبال را زیر سؤال میبرد.
پرسش نهایی ساده است: اگر آفریقا در سکوها نباشد، آیا این هنوز «جام جهانی» است؟
