زهرا زارعی در چند ماه از یک دونده کمترشناخته‌شده به رکورددار ۲۰۰ و ۴۰۰ متر ایران و حالا صاحب یک مدال تاریخی آسیایی تبدیل شد.
زهرا زارعی کیست و از کجا به اینجا رسید؟
زهرا زارعی، دونده ایرانی متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۹۶، در ماده‌های ۲۰۰ و ۴۰۰ متر فعالیت می‌کند و نامش در سال ۲۰۲۶ به شکل محسوسی در دوومیدانی زنان ایران مطرح شد. اطلاعات ثبت‌شده در پایگاه رسمی World Athletics، او را ورزشکاری ۲۹ ساله از ایران معرفی می‌کند که رکوردهای ملی ۴۰۰ و ۲۰۰ متر را در اختیار دارد.
مسیر او اما بیشتر از آنکه داستان یک شهرت ناگهانی باشد، روایت چند ماه فشرده از رکوردشکنی است؛ دوره‌ای که زارعی در فاصله کوتاهی دو رکورد ملی را شکست، در مسابقات بین‌المللی قهرمان شد و سپس به یکی از چهره‌های مورد توجه دوومیدانی زنان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا تبدیل شد.
نقطه مهم این مسیر در اردیبهشت ۱۴۰۵ رقم خورد.
رکوردی که بعد از ۱۴ سال شکست
در مسابقات جایزه بزرگ دوومیدانی بانوان در بندر ترکمن، زارعی ۴۰۰ متر را در ۵۱.۹۷ ثانیه دوید و رکورد ملی ایران را شکست. رکورد قبلی با زمان ۵۲.۹۵ ثانیه از سال ۱۳۹۱ در اختیار مریم طوسی بود و حدود ۱۴ سال دست‌نخورده باقی مانده بود.
اهمیت این رکورد فقط در شکستن یک عدد قدیمی نبود. زارعی در همان مسابقه نشان داد که می‌تواند وارد محدوده‌ای شود که پیش از آن برای مدتی طولانی در اختیار یک چهره شناخته‌شده از دوومیدانی ایران بود.
اما اتفاق مهم‌تر هنوز نرسیده بود.
چند ماه بعد، زارعی در مسابقات بین‌المللی جام بلاروس بار دیگر رکورد ۴۰۰ متر خود را جابه‌جا کرد.
۵۱.۰۵؛ دومین جهش بزرگ زهرا زارعی
در فینال ۴۰۰ متر جام بلاروس، زارعی زمان ۵۱.۰۵ ثانیه را ثبت کرد، قهرمان شد و رکورد ملی خودش را ارتقا داد. فدراسیون دوومیدانی ایران اعلام کرد که مسئولان برگزاری مسابقات، او را به‌عنوان برترین ورزشکار این جام انتخاب کردند.
اما زارعی همان‌جا متوقف نشد.
او در همان مسابقات در ماده ۲۰۰ متر نیز شرکت کرد و با ثبت زمان ۲۳.۰۰ ثانیه رکورد ملی این ماده را شکست؛ رکورد قبلی با زمان ۲۳.۲۲ ثانیه در اختیار مریم طوسی بود. به این ترتیب، نام زارعی هم‌زمان در صدر رکوردهای ملی دو ماده سرعت زنان ایران قرار گرفت.
این اتفاق، تصویری متفاوت از او ساخت: زارعی دیگر فقط رکورددار ۴۰۰ متر نبود، بلکه در ۲۰۰ متر نیز به رکورد ملی رسیده بود.
از یک رکوردشکنی تا یک مدال آسیایی
مرحله بعدی برای زارعی، بازی‌های آسیایی آچی-ناگویا ۲۰۲۶ بود.
او در مرحله مقدماتی ۴۰۰ متر زنان در گروه سوم قرار گرفت و با زمان ۵۲ ثانیه به مقام نخست گروه رسید و راهی فینال شد.
اما فینال نقطه اوج دیگری در کارنامه‌اش رقم زد.
زارعی در فینال ۴۰۰ متر زنان با زمان ۵۲.۳۸ ثانیه به مقام دوم رسید و مدال نقره بازی‌های آسیایی ناگویا را به دست آورد. گزارش‌های منتشرشده این مدال را نخستین مدال تاریخ زنان ایران در دوومیدانی بازی‌های آسیایی توصیف کرده‌اند.
بنابراین مسیر چندماهه او از شکستن رکورد ۱۴ ساله ایران، به دو رکورد ملی در ۲۰۰ و ۴۰۰ متر و سپس یک مدال تاریخی در سطح بازی‌های آسیایی رسید.
چرا داستان زارعی متفاوت است؟
آنچه درباره زارعی جلب توجه می‌کند، فاصله کوتاه میان چند نقطه مهم کارنامه اوست.
او در اردیبهشت رکورد ۴۰۰ متر را با ۵۱.۹۷ شکست؛ چند ماه بعد در بلاروس آن را به ۵۱.۰۵ رساند و هم‌زمان رکورد ۲۰۰ متر را نیز با ۲۳.۰۰ جابه‌جا کرد. سپس در ناگویا توانست به فینال ۴۰۰ متر برسد و در نهایت مدال نقره بگیرد.
این روند باعث شده زارعی در سال ۲۰۲۶ از یک نام تخصصی در میان دنبال‌کنندگان دوومیدانی به یکی از چهره‌های قابل توجه ورزش زنان ایران تبدیل شود.
در عین حال، نباید عملکرد او را تنها با یک مسابقه یا یک رکورد سنجید. رکوردهای ملی، نتیجه مسابقات بین‌المللی و عملکرد او در ناگویا هر کدام بخشی از مسیر حرفه‌ای او را نشان می‌دهند.
۲۰۰ متر؛ رکوردی که در ناگویا تکرار نشد
جالب اینکه حضور زارعی در ناگویا فقط به ۴۰۰ متر محدود نشد.
او در ۲۰۰ متر نیز شرکت کرد، اما در مرحله مقدماتی با زمان ۲۳.۶۴ ثانیه چهارم گروه شد و به فینال نرسید. بنابراین بهترین نتیجه او در این بازی‌ها در ۴۰۰ متر رقم خورد؛ جایی که توانست تا فینال پیش برود و مدال نقره بگیرد.
این تفاوت نشان می‌دهد که موفقیت در یک ماده لزوماً به معنای عبور از تمام مراحل ماده دیگر نیست؛ زارعی در ناگویا تمرکز اصلی خود را در ۴۰۰ متر به نتیجه‌ای تاریخی تبدیل کرد.
داستان یک جهش در ۲۹ سالگی
زهرا زارعی اکنون ۲۹ ساله است و بخش مهمی از جهش بزرگ ورزشی او در سال ۲۰۲۶ اتفاق افتاده است. در فاصله چند ماه، او از شکستن رکورد ۱۴ ساله ۴۰۰ متر به ثبت رکوردهای جدید در دو ماده و سپس کسب مدال نقره بازی‌های آسیایی رسید.
به همین دلیل، اگر کسی امروز بپرسد زهرا زارعی کیست، پاسخ فقط نام یک دونده ۴۰۰ متر نیست؛ او رکورددار ملی دو ماده سرعت زنان ایران و صاحب مدالی است که در گزارش‌های ورزشی به‌عنوان نخستین مدال زنان ایران در دوومیدانی بازی‌های آسیایی ثبت شده است.
مسیر او در ناگویا نشان داد که رکوردشکنی‌های ماه‌های قبل فقط یک اتفاق منفرد نبود و توانست در بزرگ‌ترین رقابت آسیایی سال نیز به سکو برسد.
