حضور هنگامه هادیانی در ناگویا به یکی از خبرهای تازه ورزش ایران تبدیل شد؛ او پس از حدود ۵۰ سال، نخستین ژیمناست زن ایرانی بود که در بازی‌های آسیایی حاضر شد.
هنگامه هادیانی در ناگویا تاریخ‌ساز شد
هنگامه هادیانی، ملی‌پوش ژیمناستیک هنری ایران، روز ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در رقابت‌های بازی‌های آسیایی آیچی-ناگویا به میدان رفت. حضور او از این جهت مورد توجه قرار گرفت که پس از حدود پنج دهه، نخستین دختر ژیمناست ایرانی بود که در بازی‌های آسیایی شرکت می‌کرد.
هادیانی در ماده پرش خرک رقابت کرد؛ ماده‌ای که پیش از اعزام نیز به‌عنوان رشته اصلی او برای حضور در این مسابقات مشخص شده بود. برنامه رسمی مسابقات ژیمناستیک هنری نیز حضور او در مرحله مقدماتی زنان را تأیید کرده بود.
از مشهد تا بزرگ‌ترین میدان آسیایی
مسیر هادیانی برای رسیدن به ناگویا از سال‌های کودکی آغاز شد. او در مشهد وارد سالن ژیمناستیک شد و به گفته خودش، تقریباً تمام دوران رشدش با این رشته گره خورده است.
او پیش از اعزام به بازی‌های آسیایی گفته بود که حضور در این رقابت‌ها یکی از آرزوهای دوران کودکی‌اش بوده است. هادیانی پس از دعوت به اردوهای تیم ملی و شرکت در مسابقات انتخابی، توانست سهمیه اختصاص‌یافته به ژیمناستیک هنری زنان ایران را به دست آورد.
در مسابقه انتخابی داخلی، هادیانی با ثبت امتیاز ۱۲.۹۹۹ در جایگاه نخست قرار گرفت و به‌عنوان نماینده ژیمناستیک هنری زنان ایران راهی ناگویا شد.
نتیجه هادیانی در پرش خرک چه بود؟
در مرحله مقدماتی بازی‌های آسیایی، هادیانی دو پرش انجام داد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او در یکی از حرکات امتیاز ۱۱.۹۰۰ و در حرکت دیگر ۱۲.۳۳۳ به دست آورد.
میانگین نهایی او ۱۲.۳۶۶ اعلام شد و هادیانی در پایان مرحله مقدماتی در جایگاه سیزدهم قرار گرفت. به این ترتیب، رقابت او در این ماده با همین نتیجه به پایان رسید.
این نتیجه البته تنها بخش آماری حضور او در ناگویا بود؛ اهمیت اصلی این حضور برای ژیمناستیک زنان ایران، شکستن یک فاصله طولانی در حضور زنان این رشته در بازی‌های آسیایی بود.
خودش درباره مسابقه چه گفت؟
هادیانی پس از پایان رقابت در گفت‌وگو با خبرنگار اعزامی مهر، تجربه حضور در بازی‌های آسیایی را مثبت توصیف کرد و گفت که طبیعی است چنین مسابقه‌ای با استرس همراه باشد، اما افتخار حضور در این میدان برای او از فشار مسابقه مهم‌تر بوده است.
او همچنین گفت که تلاش کرده بهترین عملکرد خود را ارائه دهد و از عملکردش تا حدی رضایت دارد.
این صحبت‌ها نشان می‌دهد که خود هادیانی نیز نتیجه را تنها از زاویه جایگاه نهایی ارزیابی نمی‌کند؛ تجربه رقابت با ورزشکارانی که پیش‌تر مسابقاتشان را دنبال می‌کرد، برای او بخشی از اهمیت این حضور بوده است.
چرا حضور او در ناگویا مهم شد؟
ژیمناستیک زنان ایران در سال‌های گذشته در مقایسه با برخی قدرت‌های آسیایی حضور محدودی در رقابت‌های بزرگ قاره‌ای داشته است. در ناگویا نیز ایران تنها یک سهمیه در ژیمناستیک هنری زنان در اختیار داشت و این سهمیه به هادیانی رسید.
در مقابل، کشورهای صاحب‌نام این رشته در آسیا، از جمله ژاپن، چین و کره جنوبی، سابقه طولانی‌تری در رقابت‌های بین‌المللی دارند. هادیانی پیش از مسابقات نیز درباره سطح بالای رقبای آسیایی صحبت کرده بود و تأکید داشت که حضور در چنین سطحی خود یک تجربه مهم است.
به همین دلیل، جایگاه سیزدهم او را باید در چارچوب نخستین حضورش در بازی‌های آسیایی و سطح رقابت‌های این رشته بررسی کرد، نه صرفاً به‌عنوان یک عدد در جدول نتایج.
قدم بعدی برای ژیمناستیک زنان ایران چیست؟
حضور هادیانی در ناگویا می‌تواند اطلاعات و تجربه تازه‌ای برای ادامه مسیر ژیمناستیک زنان ایران ایجاد کند؛ به‌خصوص در زمینه آماده‌سازی ورزشکاران برای مسابقات آسیایی و بین‌المللی.
خود هادیانی نیز پیش‌تر از علاقه‌اش به ادامه مسیر حرفه‌ای و رقابت در میدان‌های بزرگ‌تر صحبت کرده بود. او در گفت‌وگو پس از مسابقه نیز حضور در ناگویا را تجربه‌ای ارزشمند دانست.
در نهایت، هنگامه هادیانی در ناگویا بیش از آنکه فقط یک نتیجه ورزشی باشد، یک حضور کم‌سابقه برای ژیمناستیک زنان ایران بود؛ حضوری که پس از حدود ۵۰ سال دوباره نام یک ژیمناست زن ایرانی را در جدول رقابت‌های بازی‌های آسیایی قرار داد.
