با شکست کامل «مسیر اسلامآباد»، تهران اکنون به دنبال جایگزینی استراتژیک در مسکو است. دیدار عراقچی و پوتین میتواند نقشه جدیدی برای عبور از انزوای دیپلماتیک ترسیم کند.
فرار از شکست اسلامآباد به پناهگاه کرملین
دیپلماسی ایران در هفتههای اخیر با چالشهای جدی در شرق روبرو شده است. ناکامی در مذاکرات اسلامآباد نشان داد که تکیه بر میانجیگریهای منطقهای بدون پشتوانه قدرتهای بزرگ، راه به جایی نمیبرد. در این فضای غبارآلود، تهران تصمیم گرفت تا بالاترین سطح دیپلماسی خود را راهی روسیه کند. هدف از این حرکت،
نه تنها بازسازی روابط، بلکه یافتن یک شریک استراتژیک است که بتواند در برابر فشارهای فزاینده غرب، وزنه تعادلی ایجاد کند. روسیه که خود درگیر معادلات پیچیده اوکراین و تقابل با ناتو است، اکنون به عنوان تنها گزینه روی میز برای دستگاه دیپلماسی ایران جلوه میکند تا شاید بتواند بنبستهای موجود در پروندههای کلیدی را بشکند.
ابعاد راهبردی در دیدار عراقچی و پوتین
آنچه در لایههای پنهان دیدار عراقچی و پوتین میگذرد، فراتر از تعارفات معمول دیپلماتیک است. محور اصلی این گفتگوها، بررسی جایگزینهای عملیاتی برای “مسیر اسلامآباد” است که نتوانست انتظارات ایران را در حوزههای امنیتی و اقتصادی برآورده کند. عراقچی با پیامی روشن به مسکو رفته است: تشکیل یک جبهه متحد برای دور زدن تحریمها و ایجاد کریدورهای جدید تجاری. پوتین نیز با درک نیاز تهران، به دنبال تثبیت نفوذ خود در منطقه است.
مطالعه بيشتر؛ پزشکیان عزل شد؟ پس رئیسجمهور واقعی کیست؟
این ملاقات نشاندهنده تغییر جهت قطبنما به سمت شرق دور است؛ جایی که منافع مشترک در تقابل با واشینگتن، دو کشور را به هم نزدیکتر از همیشه کرده است تا در برابر فشارهای بینالمللی سدی محکم بسازند.
مطالعه بيشتر؛ پزشکیان در نشست شرمالشیخ غافلگیر کرد
تاثیر بر موازنه قدرت و واکنشهای بینالمللی
نتایج اولیه این نشست نشان میدهد که مسکو آماده است تا نقش فعالتری در حمایت از مواضع ایران در مجامع بینالمللی ایفا کند. اما سوال اینجاست که این نزدیکی تا چه حد میتواند جای خالی توافقات ناکام قبلی را پر کند؟ در حالی که رسانههای جهانی با دقت جزئیات دیدار عراقچی و پوتین را رصد میکنند،
مطالعه بيشتر؛ اختلاف علنی بین سپاه پاسداران و رئیسجمهور پزشکیان صحنه سیاسی ایران را لرزاند
واکنشهای تندی از سوی پایتختهای غربی به گوش میرسد. این چرخش ناگهانی میتواند منجر به بازنگری در سیاستهای منطقهای شود. از سوی دیگر، افکار عمومی در داخل ایران نیز با حساسیت بالایی این نزدیکی به روسیه را دنبال میکنند، چرا که هرگونه توافق کلان میان تهران و کرملین، مستقیماً بر وضعیت ژئوپلیتیک و حتی قیمت کالاهای اساسی در بازار داخلی تأثیر خواهد گذاشت.
