تا عصر ۲۵ سپتامبر، ۹ مدال زنان ایران در ناگویا به یکی از مهم‌ترین بخش‌های عملکرد کاروان ایران در بازی‌های آسیایی تبدیل شد.
۹ مدال زنان ایران در ناگویا چگونه به دست آمد؟
بازی‌های آسیایی آچی-ناگویا ۲۰۲۶ در حالی ادامه دارد که زنان ورزشکار ایران سهم قابل توجهی از مدال‌های کاروان کشور را به خود اختصاص داده‌اند. بر اساس گزارش منتشرشده در ۲۵ سپتامبر، زنان ایران تا عصر جمعه دو مدال طلا، پنج نقره و دو برنز به دست آورده بودند.
در همین مقطع، ایران در جدول کلی بازی‌ها ۶ طلا، ۱۱ نقره و ۷ برنز، یعنی مجموعاً ۲۴ مدال داشت و در جایگاه هفتم جدول قرار گرفته بود. بنابراین ۹ مدال زنان، بخش قابل توجهی از مجموع مدال‌های ایران را تشکیل می‌دهد.
اما بخش قابل توجه این موفقیت به مسابقات روئینگ زنان مربوط می‌شود؛ رشته‌ای که در آن ایران در یک روز تاریخی دو مدال طلا به دست آورد.
طلای تاریخی قایقرانان زن ایران
فاطمه مجلل در رقابت‌های روئینگ سبک‌وزن تک‌نفره زنان به مدال طلا رسید و کمی بعد کیمیا زارعی و زینب نوروزی نیز در روئینگ سبک‌وزن دونفره طلا گرفتند.
شورای المپیک آسیا این اتفاق را نقطه عطفی برای روئینگ زنان ایران توصیف کرد، زیرا ایران پیش از این در بازی‌های آسیایی هیچ طلایی در روئینگ زنان نداشت. مجلل علاوه بر طلا، در رقابت تک‌نفره سنگین‌وزن نیز برنز گرفت. زارعی و نوروزی هم در بخش دونفره سنگین‌وزن به نقره رسیدند.
تیم چهارنفره زنان ایران نیز با ترکیب مهسا جاور، سها فخری، ساقی ملکی و هنگامه کامیاب مدال نقره گرفت. در نتیجه، تنها در روئینگ زنان، پنج مدال شامل دو طلا، دو نقره و یک برنز برای ایران به دست آمد.
این نتایج در شرایطی رقم خورد که آماده‌سازی تیم زنان روئینگ ایران با مشکلاتی همراه بود.
تمرین بدون آب در روزهای جنگ
بر اساس گزارش شورای المپیک آسیا، قایقرانان زن ایران پس از آغاز درگیری‌ها در ایران حدود هفت هفته از تمرین روی آب دور ماندند و مجبور شدند تمرینات خود را در شرایط متفاوت ادامه دهند. کیمیا زارعی گفته است که در این دوره، روزانه حدود ۲۰ کیلومتر با دستگاه پاروزنی در خانه تمرین می‌کرد.
گزارش دیگری از ناگویا نیز شرح می‌دهد که زارعی برای آماده ماندن، در شرایطی تمرین می‌کرد که امکان تمرین مشترک با هم‌تیمی خود و استفاده از آب را نداشت. در روئینگ دونفره، هماهنگی میان دو ورزشکار اهمیت زیادی دارد و فاصله گرفتن طولانی از تمرین روی آب می‌تواند آماده‌سازی را دشوار کند.
با وجود این شرایط، زارعی و نوروزی توانستند در رقابت دونفره سبک‌وزن به مدال طلا برسند.
مسئله فقط مدال نیست
عملکرد زنان ایران در ناگویا توجه رسانه‌ها را به شرایطی که ورزشکاران زن ایرانی با آن روبه‌رو هستند نیز جلب کرده است.
گزارش ایندیپندنت فارسی به محدودیت‌های تمرینی، کمبود امکانات و الزام ورزشکاران زن به رعایت حجاب در رقابت‌های بین‌المللی اشاره کرده و در کنار نتایج ورزشی، این شرایط را بررسی کرده است.
یکی از نمونه‌های مطرح‌شده، فاطمه محیطی‌زاده در رقابت‌های هفت‌گانه بود. او در روز نخست مسابقات عملکرد قدرتمندی داشت و با ۳۴۸۶ امتیاز در صدر جدول قرار گرفته بود، اما روز بعد پس از اعتراض درباره کفش مورد استفاده در پرش طول، از مسابقات کنار گذاشته شد. گزارش‌های ورزشی دلیل این تصمیم را مغایرت کفش با مقررات فدراسیون جهانی دوومیدانی عنوان کردند.
این اتفاق نشان می‌دهد که داستان حضور زنان ایرانی در ناگویا فقط به جدول مدال‌ها محدود نمی‌شود و موضوع امکانات، قوانین مسابقات و شرایط آماده‌سازی نیز در کنار نتیجه نهایی مطرح است.
هنگامه هادیانی و یک حضور تاریخی
در کنار مدال‌آوران، حضور هنگامه هادیانی نیز یکی از اتفاق‌های مهم ورزش زنان ایران در این دوره از بازی‌ها بود.
این ژیمناست ۲۰ ساله مشهدی در ۲۲ سپتامبر در مرحله مقدماتی پرش خرک ژیمناستیک هنری زنان رقابت کرد و به نخستین ژیمناست زن ایرانی تبدیل شد که پس از انقلاب ۱۳۵۷ در بازی‌های آسیایی در ژیمناستیک هنری شرکت می‌کند. او در دو پرش امتیازهای ۱۲.۳۳۳ و ۱۱.۹۰۰ گرفت و با میانگین ۱۲.۳۱۶ در جایگاه سیزدهم قرار گرفت.
این حضور از سوی رسانه‌های مختلف به‌عنوان یک نقطه تاریخی در ژیمناستیک زنان ایران توصیف شده است؛ ورزشی که حضور بین‌المللی زنان ایرانی در آن پس از انقلاب با محدودیت‌های مرتبط با پوشش و مقررات داخلی روبه‌رو بوده است.
در نهایت، ۹ مدال زنان ایران در ناگویا فقط یک عدد در جدول مسابقات نیست. این مدال‌ها در رشته‌هایی به دست آمده‌اند که ورزشکاران زن ایران در آنها با شرایط متفاوتی از آماده‌سازی و محدودیت‌های اجرایی روبه‌رو بوده‌اند. هم‌زمان، حضور ورزشکارانی مانند هادیانی نشان می‌دهد که برخی رشته‌ها نیز پس از سال‌ها بار دیگر شاهد حضور زنان ایرانی در سطح بازی‌های آسیایی هستند.
بازی‌های آچی-ناگویا تا ۴ اکتبر ادامه دارد و بنابراین تعداد مدال‌های زنان ایران می‌تواند در روزهای آینده تغییر کند.
