شاهد عینی به فرانسپرس میگوید نیروهای امنیتی ایران در جریان اعتراضات اخیر، از پشت به معترضان شلیک کردند؛ روایتی که واکنشهای گستردهای برانگیخته است.
روایت شاهد عینی از لحظات تیراندازی
در تازهترین گزارش منتشرشده از سوی خبرگزاری فرانسپرس، یک شاهد عینی جزئیات تکاندهندهای از برخورد نیروهای امنیتی با معترضان را بازگو کرده است. به گفته او، در جریان تجمع اعتراضی، نیروهای امنیتی بدون هشدار قبلی اقدام به شلیک به معترضان از پشت کردند؛ زمانی که بسیاری از معترضان در حال عقبنشینی یا پراکنده شدن بودند.
این شاهد عینی تأکید میکند که فضای اعتراض در ابتدا مسالمتآمیز بوده، اما بهسرعت با حضور گسترده نیروهای امنیتی تغییر کرده است. صدای شلیک گلوله، فریاد مردم و تلاش برای فرار، صحنههایی را رقم زده که به گفته او «هرگز فراموش نخواهد شد». چنین روایتهایی بار دیگر توجه افکار عمومی جهان را به نحوه برخورد با اعتراضات در ایران جلب کرده است.
شلیک به معترضان از پشت؛ نقض آشکار حقوق بشر؟
کارشناسان حقوق بشر میگویند شلیک به معترضان از پشت، در صورت صحت، مصداق بارز استفاده نامتناسب از زور و نقض جدی حقوق شهروندان است. سازمانهای بینالمللی بارها تأکید کردهاند که نیروهای امنیتی موظفاند حتی در شرایط ناآرامی، اصول حداقلی حقوق بشر را رعایت کنند.
با این حال، گزارشهای مشابهی که در ماههای گذشته منتشر شده، نشان میدهد برخورد با معترضان در ایران اغلب با خشونت همراه بوده است. منتقدان میگویند تکرار چنین حوادثی، اعتماد عمومی را بیش از پیش تضعیف کرده و شکاف میان جامعه و حاکمیت را عمیقتر میکند.
از سوی دیگر، منابع نزدیک به نهادهای رسمی معمولاً این روایتها را رد کرده یا آنها را «بزرگنمایی رسانهای» میدانند. اما انتشار گزارشهایی از سوی رسانههای بینالمللی مانند فرانسپرس، فشارها برای انجام تحقیقات مستقل را افزایش داده است.
مطالعه بيشتر؛ پنالتیای که همه را شوکه کرد؛ چه بلایی سر دیاز آمد؟
واکنشهای بینالمللی و پیامدهای سیاسی
انتشار خبر شلیک به معترضان از پشت با واکنشهای گستردهای در سطح بینالمللی همراه شده است. برخی دولتهای غربی و نهادهای حقوق بشری خواستار توضیح رسمی و شفاف از سوی مقامات ایرانی شدهاند. آنها تأکید دارند که ادامه چنین برخوردهایی میتواند پیامدهای سیاسی و دیپلماتیک برای ایران به دنبال داشته باشد.
تحلیلگران معتقدند این گزارشها نهتنها تصویر ایران در افکار عمومی جهان را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه میتواند زمینهساز فشارهای جدید بینالمللی شود. در شرایطی که ایران با چالشهای سیاسی و اقتصادی متعددی روبهروست، تداوم چنین روایتهایی ممکن است هزینههای بیشتری بر کشور تحمیل کند.
در نهایت، روایت شاهد عینی فرانسپرس بار دیگر این پرسش را مطرح میکند که آیا صدای معترضان شنیده خواهد شد یا خشونت همچنان پاسخ مطالبات مردمی خواهد بود؟ پرسشی که پاسخ آن، نقش مهمی در آینده تحولات داخلی و جایگاه بینالمللی ایران خواهد داشت
