با انتشار ویدیویی از اولیویه گروندو، شهروند فرانسوی و از گروگانهای پیشین در زندانهای جمهوری اسلامی، بار دیگر توجه جهانیان به خطرات نهفته در پشت دیوارهای مخوف این زندانها جلب شد. او که روزگاری با پدرام مدنی، زندانی محکوم به اعدام، همبند بوده، با لحنی هشداردهنده خواستار توقف اجرای این حکم شده است. پدرام مدنی از سال ۱۳۹۸ به اتهام مبهم «جاسوسی» در بازداشت به سر میبرد و اکنون دستگاه قضایی جمهوری اسلامی قصد دارد فردا، حکم اعدام او را اجرا کند. این هشدار دوباره اهمیت بررسی وضعیت بحرانی در زندانهای جمهوری اسلامی را به ما یادآور میشود؛ جایی که جان انسانها به ابزار سرکوب سیاسی تبدیل شده است.
پدرام مدنی؛ متهمی در سایه اعدام
پدرام مدنی از جمله قربانیان سیستم قضایی غیرشفاف جمهوری اسلامی است که در سال ۱۳۹۸ با اتهام «جاسوسی» بازداشت شد؛ اتهامی که بارها از سوی نهادهای امنیتی برای خاموش کردن صداهای مستقل و دگراندیشان استفاده شده است. هیچ سند مشخص یا شفافیتی در روند رسیدگی به پرونده او وجود نداشته و گزارشهای متعدد حاکی از عدم رعایت موازین دادرسی عادلانه در این پرونده هستند. اکنون دستگاه قضایی اعلام کرده که قرار است حکم اعدام او اجرا شود؛ تصمیمی که نگرانی نهادهای حقوق بشری داخلی و بینالمللی را برانگیخته است. زندانهای جمهوری اسلامی همواره محلی برای صدور احکام شتابزده، شکنجه، و اعترافات اجباری بودهاند؛ وضعیتی که جان پدرام مدنی را نیز در معرض خطر مستقیم قرار داده است.
صدای یک شاهد: هشدار از دل تاریکی
اولیویه گروندو، شهروند فرانسوی که ماهها در زندانهای جمهوری اسلامی به سر برده، اکنون به یکی از صدای بلند اعتراض علیه این سیستم تبدیل شده است. او در ویدیویی که بهتازگی منتشر کرده، با اشاره به تجربهی خود از همبندی با پدرام مدنی، شرایط وحشتناک این زندانها را یادآور میشود. او میگوید: «مدنی انسانی شریف، آرام و منطقی بود؛ کسی که هیچ نشانی از فعالیت جاسوسی در او ندیدم.» گروندو از جامعه جهانی میخواهد که اجازه ندهد این جنایت دیگر در سکوت رخ دهد. او همچنین از فعالان حقوق بشر، دولتهای غربی و رسانهها خواسته تا برای توقف اجرای احکام اعدام در ایران وارد عمل شوند. این شهادت عینی از درون زندانهای جمهوری اسلامی تصویری هولناک از آنچه در پشت دیوارهای پنهان میگذرد، ارائه میدهد.
مطالعه بيشتر : ضیاء نبوی؛ از زندان تا درگاه دانشگاه: روایت امید و مقاومت
زندانهای جمهوری اسلامی؛ قبر خاموش صدای آزادی
زندانهای جمهوری اسلامی به نمادی از سرکوب و بیعدالتی بدل شدهاند. جایی که نه تنها آزادی بیان و اندیشه سرکوب میشود، بلکه حقوق بنیادین انسانی نیز بهطور سیستماتیک نقض میشود. در این زندانها، افراد با اتهاماتی کلی و غیرشفاف بازداشت میشوند، در انفرادی نگهداری شده و پس از اعترافات اجباری، احکام سنگینی همچون اعدام برایشان صادر میشود. زندانیان سیاسی، فعالان مدنی، اقلیتهای مذهبی و قومی همگی در معرض این ظلم هستند. با مورد پدرام مدنی، بار دیگر مشخص میشود که سیستم قضایی جمهوری اسلامی نه تنها مستقل نیست، بلکه به ابزاری برای سرکوب سیاسی بدل شده است. زندانهای جمهوری اسلامی، دیگر تنها محل نگهداری متهمان نیستند؛ بلکه گورستان عدالتاند.
پرونده پدرام مدنی تنها یک نمونه از دهها و شاید صدها مورد نقض حقوق بشر در زندانهای جمهوری اسلامی است. فریادهایی که از درون این دیوارهای سرد بلند میشود، نباید نادیده گرفته شود. شهادت گروندو نشان میدهد که پشت پرده چه فجایعی رخ میدهد و چرا جامعه جهانی باید بیشتر از همیشه علیه این سیستم غیرانسانی بایستد. اگر امروز برای توقف این روند کاری نکنیم، فردا نوبت قربانی دیگری خواهد بود. صدای پدرام مدنی و دیگر محکومان خاموششده در زندانهای جمهوری اسلامی باید شنیده شود، پیش از آنکه دیر شود.
