تصاویر دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو و چند مقام ارشد آمریکایی در میدان انقلاب تهران شعلهور شدند؛ صحنهای که همزمان با سالگرد اشغال سفارت آمریکا برگزار شد و پیام سیاسی مشخصی برای واشنگتن و تلآویو داشت.
ترامپ نتانیاهو تهران؛ چرا تصاویر آنها در آتش سوخت؟
شامگاه چهارشنبه ۴ نوامبر ۲۰۲۶، میدان انقلاب تهران شاهد تجمعی ضدآمریکایی و ضداسرائیلی بود. در جریان این مراسم، بنر عظیمی با تصاویر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا و استیو ویتکاف، نماینده ویژه واشنگتن، به آتش کشیده شد.
این تصاویر چهار چهره سیاسی را با لباسهای پاره و چهرههایی آسیبدیده نشان میدادند؛ تصویری نمادین که در کنار پرچمهای آمریکا و اسرائیل قرار گرفته بود.
بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، این اقدام بخشی از یک تجمع سازمانیافته از سوی حامیان حکومت ایران برای محکوم کردن سیاستهای آمریکا و اسرائیل بود. خبرگزاری تسنیم نیز گزارش داد که برنامهای با عنوان «ترامپ را خواهیم کشت» در میدان انقلاب برگزار شده است.
بنابراین، ماجرا صرفاً به آتش کشیدن دو تصویر محدود نبود؛ حضور ونس و ویتکاف نیز نشان میداد که پیام این نمایش سیاسی، کل ساختار سیاسی و دیپلماتیک دولت آمریکا را هدف قرار داده است.
چرا این مراسم در ۴ نوامبر برگزار شد؟
تاریخ برگزاری تجمع اهمیت ویژهای داشت. چهارم نوامبر مصادف با سالگرد اشغال سفارت آمریکا در تهران در سال ۱۹۷۹ است؛ رویدادی که طی آن دانشجویان ایرانی سفارت آمریکا را تصرف کردند و ۵۲ دیپلمات و شهروند آمریکایی به مدت ۴۴۴ روز در گروگان ماندند.
این حادثه یکی از مهمترین نقاط عطف در روابط تهران و واشنگتن بود و به قطع روابط دیپلماتیک دو کشور در سال ۱۹۸۰ انجامید.
از آن زمان، سالگرد این واقعه در ایران با تجمعها و برنامههایی علیه سیاستهای آمریکا همراه بوده است. در مراسم امسال نیز تصاویر مقامهای آمریکایی و اسرائیلی، پرچمهای به آتش کشیدهشده و شعارهای ضدآمریکایی، بخش اصلی فضای سیاسی میدان انقلاب را تشکیل میدادند.
در واقع، انتخاب این تاریخ نشان میدهد که برگزارکنندگان تلاش داشتند تنشهای کنونی را به سابقه طولانی تقابل سیاسی میان دو کشور پیوند بزنند.
چرا ویتکاف و ونس هم در کنار ترامپ و نتانیاهو بودند؟
یکی از جزئیات قابل توجه بنر تهران، حضور جیدی ونس و استیو ویتکاف در کنار ترامپ و نتانیاهو بود. این انتخاب نشان میداد که پیام برگزارکنندگان فقط متوجه رئیسجمهور آمریکا یا نخستوزیر اسرائیل نیست.
جیدی ونس بهعنوان معاون رئیسجمهور، یکی از چهرههای اصلی دولت آمریکا محسوب میشود. استیو ویتکاف نیز به دلیل مسئولیت دیپلماتیک خود در پروندههای مرتبط با خاورمیانه، در مرکز توجه سیاسی قرار دارد.
قرار دادن این چهار نفر در یک تصویر، نوعی روایت سیاسی از ارتباط میان واشنگتن و تلآویو ارائه میکرد؛ روایتی که در آن دولت آمریکا و دولت اسرائیل بهعنوان دو طرف یک جبهه سیاسی و نظامی معرفی میشوند.
آیا آتش زدن تصاویر نشانه تغییر در سیاست ایران است؟
با این حال، این تصویر یک پیام تبلیغاتی و نمادین از سوی برگزارکنندگان بود و بهتنهایی چیزی درباره میزان هماهنگی واقعی یا اختلافات احتمالی میان این چهار مقام ثابت نمیکند.
آتش زدن تصاویر رهبران خارجی در تجمعهای سیاسی ایران پدیده تازهای نیست. چنین اقداماتی معمولاً برای نمایش مخالفت، ارسال پیام سیاسی و بسیج هواداران به کار میروند.
اهمیت مراسم اخیر بیشتر در زمان برگزاری و چهرههایی است که در آن هدف قرار گرفتند. این تجمع در شرایطی برگزار شد که روابط ایران و آمریکا همچنان تحت تأثیر اختلافات امنیتی، پرونده هستهای و تنشهای منطقهای قرار دارد.
در چنین فضایی، تصاویر آتشگرفته میتوانند بخشی از پیام سیاسی تهران به واشنگتن و تلآویو باشند؛ اما نباید آنها را بهتنهایی نشانه آغاز یک اقدام نظامی تازه یا تغییر قطعی در سیاست خارجی ایران دانست.
پیام تهران به واشنگتن و تلآویو چه بود؟
مراسم میدان انقلاب را میتوان تلاشی برای نمایش مخالفت سیاسی با دولت آمریکا و اسرائیل دانست. برگزارکنندگان با استفاده از تصاویر بزرگ، شعارهای تند و آتش زدن بنرها، تلاش کردند تقابل با واشنگتن و تلآویو را به شکلی قابل مشاهده و رسانهای به نمایش بگذارند.
اما یک نکته مهم وجود دارد: تصاویر منتشرشده از یک تجمع، بهتنهایی دیدگاه تمام مردم ایران را نشان نمیدهند. برای شناخت افکار عمومی باید به دادههای مستقل، نظرسنجیهای معتبر و طیفهای مختلف جامعه توجه کرد.
در نهایت، آنچه در میدان انقلاب تهران اتفاق افتاد، بیش از آنکه صرفاً یک صحنه خیابانی باشد، نمایشی نمادین از ادامه تقابل سیاسی ایران با آمریکا و اسرائیل بود؛ نمایشی که با انتخاب چهار چهره مهم و برگزاری آن در سالگرد اشغال سفارت آمریکا، پیام خود را مستقیماً به مخاطبان بینالمللی منتقل کرد.








