مسلمانان کمی بیش از یک درصد جمعیت بزرگسال ایالات متحده را تشکیل می‌دهند، اما پیروزی‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۵ نشان داد که حضور سیاسی آن‌ها دیگر به حاشیه محدود نیست. از نیویورک تا ویرجینیا، نامزدهای مسلمان توانستند به مناصبی دست پیدا کنند که پیش از این کمتر در دسترس آن‌ها بود.
رأی مسلمانان آمریکا چگونه به یک نیروی سیاسی تبدیل شد؟
انتخابات چهارم نوامبر ۲۰۲۵ نقطه عطفی در حضور مسلمانان در ساختار سیاسی آمریکا بود. شورای روابط آمریکایی‌ـ‌اسلامی (CAIR) و شاخه سیاسی آن اعلام کردند که دست‌کم ۷۶ نامزد مسلمان در انتخابات سراسر کشور حضور داشتند و ۳۸ نفر از آن‌ها به پیروزی رسیده‌اند.
این آمار که در ششم نوامبر منتشر شد، بر اساس شمارش اولیه این سازمان بود و احتمال داشت با شناسایی نامزدهای دیگر تغییر کند. با این حال، همین نتایج چند اتفاق تاریخی را رقم زد؛ از جمله انتخاب زهران ممدانی به‌عنوان نخستین شهردار مسلمان نیویورک و پیروزی غزاله هاشمی به‌عنوان نخستین زن مسلمان که به یک مقام ایالتی در ویرجینیا انتخاب شد.
این پیروزی‌ها فقط به معنای ورود چند چهره جدید به سیاست نیستند. آن‌ها نشان می‌دهند که جامعه مسلمانان آمریکا در شهرها و ایالت‌های مختلف، به‌تدریج در حال تبدیل شدن به بخشی قابل مشاهده از رقابت‌های انتخاباتی است.
چرا سیاستمداران نمی‌توانند این رأی را نادیده بگیرند؟
اهمیت رأی مسلمانان آمریکا فقط به تعداد آن‌ها در سطح ملی وابسته نیست. تمرکز جمعیت مسلمان در برخی شهرها و مناطق انتخاباتی می‌تواند اهمیت سیاسی آن‌ها را افزایش دهد؛ به‌ویژه در رقابت‌هایی که نتیجه با اختلاف اندکی تعیین می‌شود.
مرکز پژوهشی پیو در گزارشی در ژوئیه ۲۰۲۵ اعلام کرد که مسلمانان کمی بیش از یک درصد جمعیت بزرگسال آمریکا را تشکیل می‌دهند. با وجود این سهم محدود در سطح ملی، حضور متمرکز آن‌ها در بعضی مناطق می‌تواند در انتخابات محلی و ایالتی تأثیر بیشتری داشته باشد.
همچنین، تصور اینکه همه مسلمانان به یک حزب سیاسی وابسته‌اند، با واقعیت آماری سازگار نیست. بر اساس مطالعه پیو، ۵۳ درصد مسلمانان بزرگسال خود را دموکرات یا متمایل به حزب دموکرات معرفی کرده‌اند، در حالی که ۴۲ درصد به حزب جمهوری‌خواه یا گرایش به آن اشاره کرده‌اند.
این فاصله نشان می‌دهد که جامعه مسلمانان آمریکا از نظر سیاسی یکپارچه نیست و سیاستمداران برای جلب حمایت آن باید با مجموعه‌ای متنوع از دیدگاه‌ها و اولویت‌ها روبه‌رو شوند.
غزه چگونه معادلات رأی‌دهندگان مسلمان را تغییر داد؟
یکی از عوامل مهم در رفتار انتخاباتی مسلمانان آمریکا در سال‌های اخیر، جنگ غزه و سیاست خارجی واشنگتن در قبال اسرائیل بوده است. این موضوع در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ نیز تأثیر قابل توجهی بر بخشی از رأی‌دهندگان مسلمان گذاشت.
بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۲۵ مؤسسه سیاست‌گذاری و درک اجتماعی (ISPU)، که با همکاری NORC دانشگاه شیکاگو انجام شد، ۵۰ درصد رأی‌دهندگان مسلمان در انتخابات ۲۰۲۴ به کامالا هریس، ۳۱ درصد به دونالد ترامپ و ۱۲ درصد به جیل استاین رأی داده بودند.
این آمار همچنین نشان داد که بخشی از رأی‌دهندگان مسلمان که در انتخابات ۲۰۲۰ از جو بایدن حمایت کرده بودند، در سال ۲۰۲۴ به نامزدهای دیگر یا گزینه‌های خارج از دو حزب اصلی روی آوردند.
در همین نظرسنجی، ۳۵ درصد رأی‌دهندگان مسلمان جنگ غزه را یکی از اولویت‌های سیاسی مؤثر بر انتخاب خود معرفی کردند. در مقابل، این موضوع در میان عموم رأی‌دهندگان آمریکایی تنها برای چهار درصد به‌عنوان یکی از اولویت‌های اصلی مطرح شده بود.
بنابراین، مسئله غزه برای بخشی از جامعه مسلمان آمریکا فقط یک موضوع سیاست خارجی نیست؛ بلکه به عاملی برای ارزیابی نامزدها و تصمیم‌گیری انتخاباتی تبدیل شده است.
آیا مسلمانان آمریکا در حال تغییر چهره سیاست هستند؟
حضور مسلمانان در انتخابات تنها به رأی دادن محدود نمی‌شود. نامزدی برای شوراهای شهری، مجالس ایالتی و مناصب اجرایی نشان می‌دهد که بخشی از این جامعه به دنبال مشارکت مستقیم در تصمیم‌گیری‌های سیاسی است.
بر اساس نظرسنجی ISPU در سال ۲۰۲۵، ۲۲ درصد مسلمانان اعلام کردند که با یک مقام منتخب فدرال تماس گرفته‌اند؛ این رقم در میان عموم مردم ۱۷ درصد بود. همچنین ۲۳ درصد مسلمانان در یک نشست عمومی محلی یا شهری شرکت کرده بودند.
این مشارکت در کنار پیروزی نامزدهای مسلمان، تصویری گسترده‌تر از حضور سیاسی آن‌ها ارائه می‌کند. با این حال، افزایش تعداد نمایندگان مسلمان به‌تنهایی به معنای شکل‌گیری یک بلوک انتخاباتی واحد نیست؛ زیرا دیدگاه‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاست خارجی در میان آن‌ها متفاوت است.
سیاستمداران از چه چیزی نگران هستند؟
آنچه رقابت‌های انتخاباتی اخیر را برای احزاب آمریکایی مهم کرده، صرفاً هویت دینی نامزدها نیست؛ بلکه این واقعیت است که رأی‌دهندگان مسلمان، مانند دیگر گروه‌های انتخاباتی، می‌توانند حمایت خود را بر اساس عملکرد دولت‌ها، مواضع نامزدها و مسائل روز تغییر دهند.
برای احزاب بزرگ، نادیده گرفتن این گروه ممکن است به معنای از دست دادن بخشی از حمایت انتخاباتی در مناطق حساس باشد. اما در مقابل، تلاش برای جذب رأی مسلمانان نیز بدون توجه به تنوع دیدگاه‌های آن‌ها نتیجه تضمین‌شده‌ای ندارد.
در نهایت، انتخابات ۲۰۲۵ نشان داد که مسلمانان آمریکا دیگر فقط موضوع بحث‌های سیاسی نیستند؛ آن‌ها هم در جایگاه رأی‌دهنده و هم به‌عنوان نامزد انتخاباتی در حال حضور پررنگ‌تری هستند. پرسش اصلی برای سیاستمداران آمریکایی این است که آیا می‌توانند این تغییر را درک کنند و با مطالبات متنوع این جامعه ارتباط مؤثری برقرار کنند یا همچنان اهمیت آن را دست‌کم خواهند گرفت.
